Liedtspark

Zoals veel steden werd ook Oudenaarde omringd door water, vesten genaamd. Een deel van die vesten met omliggende landbouwgronden werd opgekocht door de heer Liedts, gouverneur van Brabant en Henegouwen. Hij gaf opdracht om er een grote privé-tuin aan te leggen, waarvoor men zich inspireerde op de Engelse tuinkunst: typisch landschappelijk, met veel wandelpaden, mogelijkheid tot sport, waterpartijen met fontein, grote grasvelden, prieeltjes en veel hoogstambomen.
Het bestaande landschap was de basis, het moest enkel wat verbeterd worden.

Na het overlijden van baron Liedts gingen het park en het kasteel bij legaat naar het stadsbestuur.

Na de tweede wereldoorlog werd het park toegankelijk voor bezoekers, waardoor het vooral een sociale functie kreeg.

Het park is vrij toegankelijk van zonsopgang tot zonsondergang.

 

Historische waarde:

Het huidige eclectische kasteel van 1883 is een verbouwing van het vroegere classicistische landhuis van 1865, opgericht als zomerverblijf door de familie Liedts op gronden van de vroegere stadsvesten. Het omringend park was oorspronkelijk een privé-tuin met paviljoen, die zeker teruggaan tot het midden van de 19de eeuw. Het huidige park werd grotendeels aangelegd in 1865-1869 in Engelse landschapsstijl met vijver, slingerpaden, hoogstambomen en heesterstruiken, afgewisseld met open grasvelden, een ijskelder onder een heuvel, romantische brugjes en ruïne.

Het ravelijn is het enig vestingbouwkundig overblijfsel van de vesting Oudenaarde. Het is als aarden monument, deel uitmakend van de vesting Oudenaarde uit de Hollandse periode, een uniek relict. Het werd opgericht volgens plannen van 1819-1829 als onderdeel van de Wellingtonbarrière. Het ravelijn is het enige bewaarde van de vijf geplande ravelijnen, opgericht op de bestaande funderingen van de vroegere omwalling en bastions.

 

De historische en meer bepaald architectuurhistorische waarde van het kasteel:

Het kasteel is een mooi voorbeeld van eclectische bouwstijl van het einde van de 19de eeuw, met voornamelijk neorenaissance invloeden. De toevoeging van de dominerende ronde hoektoren, de uitgebreide erkers, bak- en zandstenen parement, trapgevels en dakkapelletjes in 1883 door architect Edmond Van de Vyvere gaven het vroegere classicistische landhuis zijn huidige kasteelallure.
 

De artistieke waarde:

De artistieke waarde van het kasteel ligt vooral in de verzorgde details in neorenaissancestijl van de erkers, balkons en cartouches en in het goed bewaarde interieur in neo-Vlaamse-renaissancestijl.

 

De sociaal-culturele waarde

Het Liedtspark neemt als locatie van tijdelijke tentoonstellingen en culturele activiteiten, als wandelpark en recreatiedomein voor omwonenden en toeristen een belangrijke sociale en culturele plaats in in het maatschappelijk gebeuren van de stad Oudenaarde.

De sociaal-culturele waarde van de volkstuinen is zeer groot als groepstuinen, hier ingericht in 1926 door het Werk der Volkstuinen, ten behoeve van de omringende arbeidersbevolking van de stad. Deze tuinen zijn waardevolle groenvoorzieningen met breed maatschappelijk belang. Ze beantwoorden ook perfect aan de wens van de schenker om zijn kasteeldomein een sociale functie te geven. Deze volkstuinen evolueerden in de loop der tijd van een vooral noodzakelijk, utilitair, naar meer recreatief gebruik.